Yargıtay eşinin akrabalarıyla görüşmek istememeyi kusur saydı

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, eşinin akrabalarıyla görüşmeyi istemeyen ve onlara kötü davranan kişinin boşanma davasında kusurlu sayılmasına ilişkin mahkeme kararını onadı.

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi’nin kararına göre, Ankara’da yaşayan bir kadın, eşinin kendisine şiddet uyguladığını, ailesinin evliliklerine müdahalesine sessiz kaldığını, ayrıca kumar oynamayı alışkanlık halinde getirdiğini, bu nedenle evlilik birliğinin temelinden sarsıldığını ileri sürerek boşanma davası açtı ve tazminat talebinde bulundu.

Karşı dava açan koca ise eşinin iddialarının asılsız olduğunu iddia etti. Eşinin kendisine sevgi ve saygı göstermediğini, evlilik birliğinin üzerine yüklediği görevleri yerine getirmediğini, akrabalarıyla görüşmediğini, kendisini aşağıladığını, başkalarıyla kıyasladığını belirten koca, boşanmalarına karar verilmesini, lehine tazminata hükmedilmesini talep etti.

Yargılamayı yapan Ankara 7. Aile Mahkemesi, toplanan deliller ve tanık beyanları doğrultusunda kocasının kardeşi ve akrabalarıyla görüşmek istemeyen, karşılaştıklarında onlara kötü davranan, ev işleriyle ilgilenmeyen, çocuklara kahvaltı hazırlamayan kadını az kusurlu buldu. Kumar oynamayı alışkanlık haline getiren, evliliği ekonomik açıdan zora sokan kocayı ise ağır kusurlu bulan mahkeme, tarafların boşanmalarına, boşanmada az kusurlu sayılan kadına maddi ve manevi toplam 60 bin lira tazminat ödenmesine karar verdi.

İstinaf eşit kusurlu buldu

Yerel mahkeme kararına itiraz edilmesi üzerine dosya istinaf mahkemesine geldi.

Dosyayı inceleyen Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi, eşlerin kusur oranlarının eşit olduğuna hükmederek, boşanma kararının onanmasına, kadın lehine verilen maddi ve manevi tazminat kararının ise kaldırılmasına karar verdi.

Davacı kadın, taraflara kusur belirlenmesi yönünden istinaf kararını temyiz etti.

Yargıtay oy birliğiyle onadı

Temyiz incelemesini yapan Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, istinaf kararında hukuka aykırılık bulunmadığını tespit ederek, kararı oy birliğiyle onadı.

Verilen kararın dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olduğu belirtilen Yargıtay kararında, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370. maddesi gereğince temyiz isteminin reddine hükmedildi.